آتشی به زیر سیگارم میزنم تا بنویسم، از یک سال‌و اندی که نبودم.

یک سال و هشت ماه یعنی شخصیتی که از تلاطم بیرون رفته، یعنی

دلی که سر به راه شده و شاید یعنی حسی که دیگر اثر ندارد.

ولی همچنان یک، یک مانده!

_{/ توی اتاقی که سرشار از سرماست،}

_{زیر پتویی که بوی خاطرات میده،}

_{با نشانه‌هایی از تو،}

_{همه‌چیز فراهم شده برای نخوابیدنی}

_راحت..

شب عید بود، همه توی حال می‌رقصیدن
اما من توی اتاقم بودم..
سال نو مبارک میشه بازم؟

جوابش آره‌ست. بازهم مسیج‌های رنگِ ز ِنا میده.

هوس کردم؛ برم طرف یه دختر خوشگل و پیشنهاد ازدواج بدم.
مطمئناْ می‌گه باید فکر کنه!
و البته تا می‌تونه زمانِ جواب دادنشو بیشتر کنه..
بعد از اون یه ماه میاد و می‌گه واسه آشنایی بیشتر با خانواده تشریف بیارید.
همونو برگردم بش بگم؛ خیلی ممنون توی این مدت نظرم عوض شد، روز خوبی داشته باشید.

 ۶ رینگیت داشتم، در حال مرگ بودم از گشنگی و کارت بانکم هم باهام نبود. غذای دانشگاه هم ۶ رینگیت می‌شد ولی نوشیدنی نمی‌شد خورد دیگه. تو این فکر بودم که نوشیدنی چیکار کنم که یکی از بچه‌ها رو می‌بینم، رفتم طرفش ۲ رینگیت گرفتم ازش و دوییدم برون دانشگاه یه بسته سیگار گرفتم. تا خونه رسیدم ۴نخ کشیدم به امید املت! اومدم دیدم هیچ‌گونه تخمی تو خونه نیست و تن ‌هم نداریم. خوب این موقع‌ها رب گجه، نون و سیگار گزینه شایسته‌ای هست.

همین الان مسیج داد:
«آره، ولی هنوز جواب قطعی ندادم.»

می‌فهمی؟ یعنی فقط هنوز قطعی نشده!!!

همین الان مسیج داد!!! همین الان!!!
من عاشقشم می‌فهمی؟
نه! خیــــــلی..

وقتی مهربون برگشت گفت:
من انقدر بخاطر تو عوض شدم
که گاهی خودمو نمی‌شناسم.

آتیش شد زیر سیگارم،
چشمام بسته بود     و
فیلتر رو هم کشیدم.

لبم سوخت.

از سادگی ِ تو، ادامه دادم و به اینجا رسیدیم
چشم‌هات رغبتم رو برانگیخته‌تر می‌کرد
برای بازهم ادامه دادن.
تو پخته‌تر شدی و چشم‌هات دور از من،
باز هم ادامه دادن رو دوست دارم به یاد
گذشته‌ها، این‌بار خاطرات محرک شده‌اند.
نگاه‌های به خودم و فکرهای به تو حکم ِ
شطرنج بدون شاه رو برای من پیدا کرده،
فقط ادامه می‌دهیم
و
کسی هم به بردن فکر نمی‌کند!

با لحظه‌های سیگار به‌دستی که سرم روی مبله
و تفکر‌های هرزه‌ای که به هرزه‌ها نشونه میره
حتی شاید حلقه‌های دود و کام‌هایی که می‌گیرم
توهمی می‌شم.

_{/لفظِ عزیزم مقدّس بود، لمس ِ یارم عرفانی می‌گذشت
همه هرزه شده..}